ای دل اگر دلی دل از آن یار درمدزد

محتاج آفتابی گر صبح انوری

از بر و بحر بگذر و بر کوه قاف رو

بر خشک و بر تری منشین زین دو برتری

وی سر اگر سری مکن این سجده سرسری

چون اسب می گریزی و من بر توام سوار

مگریز از او که بر تو بود کان بود خری