وز شور خویش در من شوریده ننگری

ای دل ز بامداد تو بر حال دیگری

بر چهره نزار تو صفرای دلبری است

تا خود چه دیده ای که ز صفراش اصفری

ای دل چه آتشی که به هر باد برجهی