نپذرفت زان دو خردمند پند

مکن خیره اندیشه دل دراز

مگردان به ما بر دژم روزگار

چو آمد درخت بزرگی به بار

دگرگونه بد راز چرخ بلند

چنین داد پاسخ که فرمان شاه

برانم که برتر ز خورشید و ماه