سی سال در پی تو چو مجنون دویده ام

خورشیدوار پرده افلاک می دری

جانم فدات یا رب ای دل چه گوهری

نی چرخ قیمت تو شناسد نه مشتری

اندر جزیره ای که نه خشکی است و نی تری

غافل بدم از آن که تو مجموع هستیی

مشغول بود فکر به ایمان و کافری