در عین این فنا تو بقایی بدیده ای

ای چرخ راست گو که در این گردش آن چنان

خورشیدرو و ماه لقایی بدیده ای

ای دل فنا شدی تو در این عشق یا مگر

هر گریه خنده جوید و امروز خنده ها

با چشم لابه گر که بکایی بدیده ای

جان را وباست هجر تو سوزان آن لطف