تو خاک آن جفا شده ای وین گزاف نیست

با چشم لابه گر که بکایی بدیده ای

جان را وباست هجر تو سوزان آن لطف

مهلکتر از فراق وبایی بدیده ای

در زیر این جفا تو وفایی بدیده ای

شاهی شنیده ای چو خداوند شمس دین

تبریز مثل شاه تو جایی بدیده ای