یک یک بگو تو راز چو از عین خانه ای

ای عشق کز قدیم تو با ما یگانه ای

از بیم آتش تو زبان را ببسته ایم

تا خود چه آتشی تو و یا چه زبانه ای

هر دم خرابیی است ز تو شهر عقل را