چنین گفت زنگه که ما بنده ایم

که اندر نهان چیست با شهریار

نخواهد بدن نیز دیدار او

ازان چشم گریان شد از کار او

به مهر سپهبد دل آگنده ایم

فدای تو بادا تن و جان ما

چنین باد تا مرگ پیمان ما