ور گلستان جان نبدی ممتحن نواز

چون اهل تیه حرص گرفتار غولمی

ور آفتاب جان ها خانه نشین بدی

دربند فتح باب و خروج و دخولمی

من چون صبا ز باغ وفا کی رسولمی

عشق ار سماع باره و دف خواه نیستی

من همچو نای و چنگ غزل کی شخولمی