بشد زنگه با نامور صد سوار

که نامم ز کاووس ماند نهان

ز خوی بد او سخن نشنوم

ز پیگار او یک زمان بغنوم

گروگان ببرد از در شهریار

چو در شهر سالار ترکان رسید

خروش آمد و دیده بانش بدید