از گردشی کنار زمین چون ارم کنی

از آتشش نسوزی و ز باد ایمنی

ای چرخ آسیا ز چه آب است گردشت

آخر یکی بگو که چه دولاب آهنی

وز گردشی دگر چه درختان که برکنی

شمعی است آفتاب و تو پروانه ای به فعل

پروانه وار گرد چنین شمع می تنی