وز گردشی دگر چه درختان که برکنی

ای چرخ آسیا ز چه آب است گردشت

آخر یکی بگو که چه دولاب آهنی

از گردشی کنار زمین چون ارم کنی

شمعی است آفتاب و تو پروانه ای به فعل

پروانه وار گرد چنین شمع می تنی

پوشیده ای چو حاج تو احرام نیلگون