شمعی است آفتاب و تو پروانه ای به فعل

آخر یکی بگو که چه دولاب آهنی

از گردشی کنار زمین چون ارم کنی

وز گردشی دگر چه درختان که برکنی

پروانه وار گرد چنین شمع می تنی

پوشیده ای چو حاج تو احرام نیلگون

چون حاج گرد کعبه طوافی همی کنی