وقت شد ای شمس دین مفخر تبریزیان

قاصد خون ریز خود نیزه و خنجر کشی

گوید کز نور من ظلمت و کافر کجاست

تا که به شمشیر دین بر سر کافر کشی

تا تو مرا چون قدح در می احمر کشی