کان شکر می کشی با شکران می خوری

جان و جهان می روی جان و جهان می بری

ای رخ تو چون قمر تک مرو آهسته تر

تا نخلد شاخ گل سینه نیلوفری

چهره چون آفتاب می بری از ما شتاب