زهره مه روی را گوشه چادر کشی

از غزل و شعر و بیت توبه دهی طبع را

تا دل و جان را به غیب بی دم و دفتر کشی

سنبله آتشین رسته کنی بر فلک

مفخر تبریزیان شمس حق ای وای من

گر تو مرا سوی خویش یک دم کمتر کشی