ای دم تو بی شکم ای غم تو دفع غم

زانک مرا بیشتر وقت سحر می کشی

جور تو ما را چو قند راه مدد درمبند

نی که مرا عاقبت بر سر در می کشی

ای که تو ما را به دام همچو شرر می کشی

هر دم دفعی دگر پیش کنی چون سپر

تیغ رها کرده ای تو به سپر می کشی