بادیه ای هایلست راه دل و کی رسد

قصر بود روح ما نی تل ویرانه ای

همدم ما یار ما نی دم بیگانه ای

جز که دل پردلی رستم مردانه ای

نی دل خصم افکنی بل دل خویش افکنی

نی دل تن پروری عاشق جانانه ای