افتد و سودش نکند در دغلی هشیاری

چند مرا بفریبی هر چه کنی می زیبی

چند به دل آموزی مغلطه و طراری

آن که از آن طراری باز بر او برشکنی

ساده دلی ساز مرا سوی عدم تاز مرا

تار هم از لطف فنا زین فرح و زین زاری

هر کی بگرید به یقین دیده بود گنج دفین