چو در غزا تو بتازی ز بحر گرد برآری

فدای جاه و جمالت که روح بخش جهانی

چه روح ها که فزایی چه حلقه ها که ربایی

چو ماه غیب نمایی ز پرده های نهانی

هزار بحر بجوشد چو قطره ای بچکانی

تویی ز کون گزیده تویی گشایش دیده

به یک نظر تو ببخشی سعادت دوجهانی