چو بشنید افراسیاب این سخن

بسی گنج بی رنج و ایوان و کاخ

دو کشور ترا باشد و تاج و تخت

چنین خود که یابد مگر نیک بخت

یکی رای با دانش افگند بن

دبیر جهان دیده را پیش خواند

زبان برگشاد و سخن برفشاند