کز او جواهر روید اگر چه سنگ بکاری

ز جام شربت شافی شدم به عشق تو لافی

بیامدم زر صافی اگر تو کوره ناری

کف از بهشت بشوید چو باغ عشق تو گوید

دلی که عشق نوازد در این جهان بنسازد

ازانک می نگذارد که یک زمانش بخاری

تو شمس خسرو تبریز شراب باقی برریز