چه آتشی و چه دودی چه جادوی چه فسونی

برون بسیت بجستم درون بدیدم و رستم

چه میل و عشق شدستم به جست و جوی درونی

دلی ز من بربودی که دل نبود و تو بودی

نمای چهره زیبا تو شمس مفخر تبریز

که نقش ها تو نمایی ز روح آینه گونی