اگر چه خود سرمستی دهان چرا بربستی

چه جس ها بگرفتی چه راه ها پرسیدی

ز عقل کل بگذشتی برون دل بدمیدی

گشاد گلشن و باغی چو سرو تر نازیدی

قلم چرا بشکستی ورق چرا بدریدی

چه شاخه ها افشاندی چه میوه ها برچیدی

ترش چرا بنشستی چه طالب تهدیدی