زمین خشک لبم من ببار آب کرم

تو آسمان منی من زمین به حیرانی

که دم به دم ز دل من چه چیز رویانی

زمین ز آب تو باید گل و گلستانی

زمین چه داند کاندر دلش چه کاشته ای

ز توست حامله و حمل او تو می دانی