کما یسیل میاه السقا من القرب

چه جای گرمی و سوگند پیش آن بینا

و کیف یصرع صقر بصوله الخرب

روان شد اشک ز چشم من و گواهی داد

چه چاره دارم غماز من هم از خانه ست

رخم چو سکه زر آب دیده ام سحبی

دریغ دلبر جان را به مال میل بدی