ور از شکاف بریزی بدانک معیوبی

چو نقش را تو بروبی خلاصه آن را

فرشتگی دهی و پر و بال کروبی

خموش آب نگهدار همچو مشک درست

به شمس مفخر تبریز از آن رسید دلت

که چست دلدل دل می نمود مرکوبی