ز حسرت و ز فراقت همه بمردندی

ز قیل و قال تو گر خلق بو نبردندی

ز جان خویش اگر بوی تو نیابندی

چو استخوان دل و جان را به سگ سپردندی

اگر نه پرتو لطفت بر آب می تابید