نکوهش کنندم کهان و مهان

بدارمت بی رنج فرزندوار

به گیتی تو مانی زمن یادگار

چو از کشورم بگذری در جهان

وزین روی دشوار یابی گذر

مگر ایزدی باشد آیین و فر

بدین راه پیدا نبینی زمین