که شهد صاف ننوشد ز تیره ایامی

ملول و تیره شدی مر صفاش را چه گنه

نبات را چه جنایت چو سرکه آشامی

که خاک بر سر سرکا و مرد سرکه فروش

به من نگر که در این بزم کمترین عامم

ز بیخودی نشناسم ز خاص تا عامی