ز تو غلیظتر اندر سپاه بویحیی

ورای پرده یکی دیو زشت سر برکرد

بگفتمش که تویی مرگ و جسک گفت آری

بگفتم او را صدق که من ندیدستم

بگفتمش که دلم بارگاه لطف خداست

چه کار دارد قهر خدا در این ماوی

به روز حشر که عریان کنند زشتان را