فقیر و عارف و درویش وانگهی هشیار

تو نیز آدمیی مردمی و جان داری

بیا و خرقه گرو کن به می فروش الست

که پیش از آب و گلست از الست خماری

مجاز بود چنین نام ها تو پنداری

سماع و شرب سقاهم نه کار درویش ست

زیان و سود کم و بیش کار بازاری