بیا بگو که چه باشد الست عیش ابد

مجاز بود چنین نام ها تو پنداری

سماع و شرب سقاهم نه کار درویش ست

زیان و سود کم و بیش کار بازاری

ملنگ هین به تکلف که سخت رهواری

سری که درد ندارد چراش می بندی

چرا نهی تن بی رنج را به بیماری