ز مور و مار خریدت امیر کن فیکون

که مرده زنده کند ناله های ناقوری

برآر باز سر ای استخوان پوسیده

اگر چه سخره ماری و طعمه موری

بپوش خلعت میری جزای ماموری

تو راست کان گهر غصه دکان بگذار

ز نور پاک خوری به که نان تنوری