چو آهوی ختنی خون تو شود همه مشک

رهیدم از کله و از سر و کله دوزی

دهان به گوش من آورد و گفت در گوشم

یکی حدیث بیاموزمت بیاموزی

اگر دمی بچری تو ز ما به خوش پوزی

چو جان جان شده ای ننگ جان و تن چه کشی

چو کان زر شده ای حبه ای چه اندوزی