تو هم محال ننوشی و معتقد نشوی

که تا ز عشق نمایم تمام خوش کامی

محال جوی و محالم بدین گناه مرا

قبول می نکند هیچ عالم و عامی

برو برو که مرید عقول و احلامی

اگر ز خسرو جان ها حلاوتی یابی

محال هر دو جهان را چو من درآشامی