چو روح من بفزوده ست شمس تبریزی

هزارساله از آن سوی کفر و ایمانی

به هر سحر که درخشی خروس جان گوید

بیا که جان و جهانی برو که سلطانی

به سوی او برم از باغ روح ریحانی