روی به معدن خود زانک جمله زرینی

چو کان حسن بچیند قراضه ها ز بتان

به آب و گل بنماید که آن نه ای اینی

تو جهد کن که سراسر همه قراضه شوی

به شهد جذبه من آب جفا بیامیزم

که شهد صرف گلو گیردت ز شیرینی

کشیدمت نه دعاها کشند آمین را