هزار حلق و گلو شد دراز سوی لبش

کجا رسد به مه چرخ دست یا پایی

فلک به طمع گلو را دراز کرد بدو

نیافت بوسه ولیکن چشید حلوایی

که ریز بر سر ما نیز من و سلوایی

بیامدیم دگربار سوی معشوقی

که می رسید به گوش از هواش هیهایی