بیامدیم بدو کو جدا نبود از ما

که فرق سجده کنش هست آسمان سایی

بیامدیم دگربار سوی آن چمنی

که هست بلبل او را غلام عنقایی

که مشک پر نشود بی وجود سقایی

همیشه مشک بچفسیده بر تن سقا

که نیست بی تو مرا دست و دانش و رایی