حدیث مفخر تبریز شمس دین کم گو

که دیو گشت ز آسیب او پری زایی

خموش زیر زبان ختم کن تو باقی را

که هست بر تو موکل غیور لالایی

که نیست درخور آن گفت عقل گویایی