تو آفتاب و دلم همچو سایه در پی تو

تو نور دیده جان یا دو دیده مایی

که شعله شعله به نور بصر درافزایی

دو چشم در تو نهاده ست و گشته هرجایی

از آن زمان که چو نی بسته ام کمر پیشت

حرارتیست درون دل از شکرخایی