نیم به دولت عشق لب تو فردایی

از آن زمان که چو نی بسته ام کمر پیشت

حرارتیست درون دل از شکرخایی

ز کان لطف تو نقدست عیش و عشرت ما

به ذات پاک خداوند کز تو دزدیده ست

هر آنچ آب حیاتست روح افزایی

ز جوی حسن تو خوبان سبو سبو برده