به گوش ابر چه گفتی که کرد درباری

سماع باره نبودم تو از رهم بردی

به مکر راه زن صد هزار طراری

به گوش چرخ چه گفتی که یاوه گرد شده ست

به خاک هم چه نمودی که گشت آبستن

ز باد هم چه ربودی که می کند زاری

به کوه ها چه سپردی که گنج ساز شدند