تو احتیاط کن آخر که مرد هشیاری

درون خار گلست و برون خار گلست

به احتیاط نگر تا سر کی می خاری

چه احتیاط مرا عقل و احتیاط نماند

غلط تو هم نتوانی نگاه داشت مرا

عجب ز شمع تو پروانه را نگه داری

خوشست تلخی دارو و سیلی استاد