که نسر طایر بگذشت از هوس آن سو

ز بهر روشنی چشم یافتی نظری

که تا به قوت آن یک نظر بدو کردی

که مهر و ماه نیابند اندر او اثری

به اعتماد که او راست بسته بال و پری

یکی مگس ز شکرهای بی کرانه او

پرید در پی آن نسر و برسکست سری