ز شمس تبریز این جنس ها بخر بفروش

که مژده ده که ز رنج وجود وارستی

ز انتظار رهیدی که کی صبا بوزد

نه بحر را تو زبونی نه بسته شستی

ز نقدهاش چو آن کیسه بر کمر بستی