بر این صفت چو ز حد رفت هر کسی ز هوس

نمود باز بدیشان فزودشان شادی

چو باز حمله بکردند باز تک برداشت

که باد در پی او گم کند همی بادی

ز هم شدند جدا و بکرد وحادی

یکی به تک دم خرگوش برگرفت غلط

یکی پی بز کوهی و راه بغدادی