به هر دو روز یکی شکل دیگر آوردی

ز طبع او نشدندی به هیچ رو عادی

جمال خویش چو بنمودشان ز رحمت خود

که اندک اندک گستاخ کردشان هادی

به شکل های عجایب مثال شیادی

ازانک زهره بدرد دل ضعیفان را

چه تاب دارد خود جان آدمیزادی