که او مراست خدیو و مجیر بیدادی

که آسمان و زمین بردرد اگر بیند

یکی صفت ز صفت های مبدی بادی

که باشد آنک بگفتم خیال شمس الدین

ز عشق او نتوانم که توبه آرم من

وگر شود به نصیحت هزار عبادی

که اوست اصل بصیرت پناه عالم کشف